Jak ogarnąć bałagan w dziecięcym pokoju?
Wielu rodziców popełnia wciąż ten sam błąd, że zamiast uczyć nawyków malucha od pierwszych chwil do utrzymywania porządku, sprzątają po nim sami. Oczywiście tak jest szybciej a także łatwiej. Jednak gdy malec podrośnie i mama mówi: Posprzątaj swój pokój, to maluch nawet nie wie od czego zacząć .
Zasadniczo większe efekty od metody na krzyk daje cierpliwość, odrobina perswazji, niekiedy podstęp. Najlepiej jest wtedy, gdy maluch uczy się na własnych popełnionych błędach. Kiedy zamiast odłożyć na swoje miejsce rzuci w kąt misia a potem z płaczem szuka go przed zaśnięciem, to szybciej to zapamięta niż najlepszą pogadankę o skutkach bałaganiarstwa.
Powiedzenie dziecku, by posprzątało, kiedy samemu pójdzie się np. gotować obiad jest gwarancją, iż po powrocie zastanie się taki sam bałagan. Dzieci nie lubią same sprzątać. Można podzielić się pracą z dzieckiem - malec chowa zabawki, np. samochodziki, a rodzic układa kredki. Można ścigać się, kto pierwszy wykona swoją część pracy. Każdy sposób jest dobry.
W komfortowej sytuacji są te mamy, które rozpoczynają naukę porządku bardzo wcześnie. Jasnym jest, że dziecko pomiędzy 1-szym a 2-gim rokiem życia nie zauważa różnicy pomiędzy porządkiem a rozgardiaszem, a zatem nie należy liczyć na to, że poukłada wszystko dokładnie na półce albo odkurzy pokój. Należy jednak powoli wprowadzać troszkę porządku w jego świat zabawek. Gdy kończy się zabawa misiami, odłożyć je należy wspólnie na miejsce, zanim weźmie się książeczkę czy wyjmie klocki, np. klocki lego. Im malec jest starszy, tym kwestie te bardziej się gmatwają.
Aktualnie każdy sklep z zabawkami oferuje dużo różnorodnych zabawek, więc problem porozrzucanych klocków, lalek, mebelków i kredek może narastać. Na opanowanie tego chaosu najlepsze są pudełka. Maluchy najszybciej oraz najskuteczniej uczą się patrzą na rodziców. Jeżeli więc pomomo wszelakich starań problem ze sprzątaniem trwa nadal, trzeba przeanalizować swoje i partnera zachowanie.