Sztuka
Język polski nie wytworzył przymiotnika od wyrazu sztuka. Nie jest nim wyraz sztuczny
choć od sztuki pochodzi, bo oznacza rękodzieło, twór powstały w warunkach nienaturalnych.
Natomiast w odniesieniu do sztuki używa się przymiotnika artystyczny. Mówi się np. o
historycznoartystycznych zjawiskach lub badaniach, co oznacza poglądy na sztukę w
rozwoju dziejowym. Operuje się wyrazem sztuka w zgodzie ze znaczeniem, jakie sztuce i
sztukom pięknym nadał 19 w., a zwłaszcza romantyzm. Wtedy to ostatecznie uznano
działalność artystyczną za twórczość umysłową.
Estetyka, choć zdeterminowana i ograniczona, odpowiada na wiele pytań. Może nie tyle
odpowiada, co stawia pytania, nieraz zawiłe i trudne. Już sama metoda klasyfikacji zjawisk
sztuki nasuwa wątpliwości. Dużą trudność sprawia definicja sztuki jako przedstawienia
widzialnej rzeczywistości, jeszcze większą definicja sztuki będącej przedstawieniem
niewidzialnej rzeczywistości, a już niepokonalne trudności piętrzą się przed definicją łączącą
oba stanowiska. Zarysowują się także różnice między krytykiem sztuki a filozofem lub
estetykiem i tylko rozsądek i doświadczenie może nam dopomóc przy ocenie wszystkich
wątpliwości.